Tijdens ons Netwerkevent2010 staat ontmoeten centraal. We zorgen ervoor dat mensen die dag elkaar gaan ontmoeten. Is eigenlijk vreemd dat we hier speciaal dingen voor moeten regelen om mensen met elkaar te laten ontmoeten. Hoeveel spontane ontmoetingen heeft iedereen niet op één dag? Volgens mij heel veel! Van ’s-Morgens vroeg tot ’s-Avonds laat. Veel ontmoetingen vinden we al normaal, zoals op het werk, school of bij een sportvereniging. Rode draad van deze ontmoetingen is dat er iets gemeenschappelijks is dat alle deelnemers bindt. Zoals een sport of de school van de kinderen.
Sinds kort hebben wij een hond.
Nog los van alle extra aandacht die de pup krijgt, heb ik gemerkt dat ik nieuwe ontmoetingen heb met mensen die ik normaal nooit spreek. Ondanks dat ze in mijn buurt wonen. Grappig! Nu ontmoet ik hen op het hondenveldje of tijdens de wandelingen met de hond. De gemeenschappelijke factor voor iedereen is natuurlijk de hond. Hierdoor heb je blijkbaar altijd een onderwerp van gesprek en vind je het helemaal niet erg om iemand spontaan op straat aan te spreken. De natuurlijke schroom die veel mensen hebben valt blijkbaar weg bij het zien van een (jonge) hond. Nieuwsgierigheid naar het verhaal van iemand anders overwint. Spontane ontmoetingen zonder een gemeenschappelijk thema zijn blijkbaar veel moeilijker. Waarom? Wat houdt ons tegen? Waar zijn we bang voor? Is dit bescheidenheid? De angst dat we niets te delen hebben? Bang om je spontaan open te stellen voor iemand anders? Alles zal wel een beetje meespelen. Is eigenlijk jammer, omdat juist een spontane ontmoeting zo speciaal kan zijn. Een TV programma gemaakt op Schiphol bewijst dit. Gewoon met een microfoon de vertrek- en ontvangsthal inlopen en spontane ontmoetingen creëren. Prachtige ontmoetingen, met allemaal boeiende mensen! Iedereen blijkt een eigen en uniek verhaal te hebben. Nagenoeg iedereen is ook bereid om zijn/haar verhaal te vertellen. Waarom? Omdat ik denk dat iedereen serieus en integer wordt benaderd met de vragen. Geen sensatiezucht, maar gewoon oprechte interesse van de interviewer in het verhaal van iedereen die voor de microfoon komt.
Dit gaan we ook doen tijdens het Netwerkevent2010. Spontane ontmoetingen creëren die absoluut de moeite waard zijn. Met alle oprechte aandacht voor iedereen. Juist deze ontmoetingen geven ECHTE waarde aan de deelnemers aan ons event!
Leave a Reply
